5 jaar geleden besloten we definitief naar Zweden te verhuizen, in febr. 2005 gingen we hartje winter op vakantie naar de plek waar we nu al bijna 5 jaar wonen.
Vanochtend toen ik met Meiss naar de bus liep omdat normaal haar grote broer van bijna 16 altijd meeloopt en anders ze hier eenzaam alleen in het schemerdonker met minus 12 langs de grote weg moet lopen, loop ik met haar mee.
Halverwege tijdens het lopen overvallen mijn gedachten mij, en denk wat ben ik toch trots op die twee: Meiss nog net 8 en Kanjer 11 toen we vertrokken eind mei 2005 naar Zweden, alles achterlatend op naar het grote avontuur, en wat een geluk 3 maanden zomervakantie maar daarna naar een nieuwe school in een heel ander land nieuwe klas met kinderen die alleen Zweeds en een beetje Engels praten. Stil zitten omdat je het idee hebt dat iedereen je aanstaart. Beetje bij beetje leren ze supersnel Zweeds en nog nooit heb ik ze in de 5 jaar maar 1 keer horen klagen.
Hoe heerlijk ze hier precies op hun plek zijn, hoeveel momenten ze er mij doorheen hebben moeten slepen omdat ik toch 34 jaar in Nld heb gewoond!
Hoe onverwachts ik hier huismama werd en hoe onverwachts ik hier zo dankbaar voor ben, dat ik al 5 jaar alle tijd met ze heb, mooie momenten,de vele ik pies in mijn broek van het lachen momenten ;) boze momenten en soms de verdrietige momenten.
Trots ben ik op die twee kanjers die nu zich niets meer kunnen voorstellen om in Nld. te wonen, trots ben ik op die twee kanjers die met ons meegingen met ons avontuur trots op hun sterke band samen, hoop dat het zo altijd blijft.
Vandaag maak ik deze heerlijke cheesecake omdat ze beiden hier zo dol op zijn.
Recept vind je op bellavienindekeuken en iedereen bedankt voor jullie lieve beterschapberichtjes voel me hierdoor weer een stuk beter :)